Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
41 berichten.
Ruud schreef op 13 oktober 2019 om 07:14:
12-10-19: Yellow Sox DS1 – Achilles DS1: 60-34. Achilles was de laatste jaren het lelijke eendje in onze klasse. Leuke enthousiaste meiden maar wonnen (bijna) nooit. Met de nieuwe coach is er meer temperament in het team gekomen en beginnen ze ook resultaten te boeken. Ze kwamen met 12 speelsters naar de wedstrijd tegenover onze 8. Bij die 8 zit vanaf nu ook Myrthe Savelberg afkomstig van Deurne Pioniers. Na het wegvallen van Marlijn vanwege een operatie hadden we dringend aanvulling nodig en zie daar, als de nood het hoogst is… Ze heeft het prima gedaan, alsof ze al langere tijd met ons meespeelt. Zoals dit jaar een beetje gewoon aan het worden is starten we stroef. We krijgen genoeg kansen maar missen veel. Het schrikt ons niet af want het begint gewoon te worden. Achilles verdedigt over het hele veld maar daar hebben onze Guards, Nicole en Desley, weinig moeite mee. We hadden er alleen meer uit kunnen en moeten halen. In overtal situaties maakten we te vaak de verkeerde keuze waardoor we niet tot scoren kwamen. 1e kwart gaat dan ook moeizaam en het is dat de center van Achilles niet tot scoren kwam maar ze kreeg diverse opgelegde kansen. Tegenover onze missers staat dat dan weer gelijk. We eindigen 1e kwart met een laatste score van Desley op 13-13. Het stelletjes dieseltreinen dat we zijn komen we langzaamaan op gang en als Myrthe erin komt en al snel een 3 punter binnen gooit volgt de rest. Via Yara, Linda, Desley en weer Myrthe slaan we snel een gat van 10 punten. Jammer dat de vele mooie acties van Julie niet door haar afgerond werden anders was het verschil nog groter geweest. Verdedigend staan we goed en Achilles komt maar moeizaam tot doelpogingen. Ilse en Meike houden de bucket gesloten en de andere doen de rest. We houden ze dit kwart dan ook op 6 punten tegenover de 16 van ons. 29-19 bij rust. In de rust hoeven we niet zoveel te vertellen. Paar kleine afspraken maken en vooral niet verslappen. Dat gebeurt ook niet. We laten er geen gras over groeien en voor Achilles valt er vandaag niets te halen in Bakel. Wat in de 1e helft niet lukte bij Julie lukte nu wel. Ze sneed regelmatig door de defense van Achilles of werd foutief afgestopt en kwam op de vrije worplijn. Nicole die in haar enthousiasme te vroeg in foutenlast kwam en even aan de kant had gezeten prikte een driepunter binnen met vlak daarna nog een score en bepaalde de stand op 45-26 net voor einde 3e kwart. Even een misverstand bij ons en Achilles gooide in de slotseconde nog een driepunter binnen. 45-29. Met nog 1 kwart te spelen gaan we dit niet meer weggeven. Achilles moet steeds vaker ons foutief afstoppen waardoor we veel op de vrije worplijn komen. Dat doen we deze wedstrijd tegen een hoog %. Tegen het einde van de wedstrijd krijgt Ilse het nog op haar heupen en alhoewel ze kleiner is dan de tegenstander ze het toch voor elkaar krijgt goeie inside scores te maken. Als ze dan ook haar vrije worpen nog binnen gooit wordt het tijd om te wisselen. Ze was doodop. Ook Linda gooit haar vrije worpen erin en bepaalt de eindstand op 58-34. Dachten we!! Yara was het er niet mee eens en besloot dat we de 60 moesten halen en zo geschiedde. 60-34. Nu weer 2 weken vrij vanwege de herfstvakanties en dan naar Kimbria Maastricht. Scores: Linda 11, Yara 11, Ilse 10, Julie 9, Nicole 7, Myrthe 5, Desley 4, Meike 3.
Ruud schreef op 29 september 2019 om 07:54:
28-09-19: Yellow Sox DS1 – Black Eagles: 52-46. 2e wedstrijd van het seizoen. Dit keer thuis tegen Black Eagles. Zij hebben t.o.v. vorig seizoen een aantal andere speelsters. Wij misten Nicole. Meike had niet kunnen trainen en Julie kan vanwege werkzaamheden pas ergens tijdens de wedstrijd aansluiten. Verre van ideaal helaas. Stefanie sloot vanuit DS2 aan zodat we in noodgevallen toch iets meer wisselmogelijkheden hadden. Zij had net een zware pot met DS2 achter de rug en als het niet nodig was zouden we haar niet belasten. (Steef bedankt) Black Eagles had de 1e wedstrijd dik verloren tegen JRC, het team waar wij ruim van hadden gewonnen. 1 en 1 is 2 zou je denken. Moet goed te doen zijn zou je zeggen. Het bleek alles behalve een gemakkelijke wedstrijd te worden. Black Eagles tapte uit een ander vaatje dan tegen JRC en ging er vol voor. Snel was het 0-4 voor Black Eagles voordat wij via Ilse en Linda weer gelijk kwamen. We wisten wie de sterkhouders van hun waren maar hadden moeite die onder controle te krijgen. Tel daarbij op dat we zelf legio mogelijkheden onbenut lieten dan zie je dat het een werkwedstrijd wordt waarbij het vorige wedstrijd eigenlijk heel soepel ging. De ene dag is de andere niet. Qua scores deden we niet voor elkaar onder. Het bleef steeds gelijk opgaan. Ver in het 2e kwart was de stand 22-21 voor ons maar toen nam Black Eagles met 3 scores op rij en vrije worpen voor het eerst een voorsprong van 6 punten. 22-28. Desley, die bij afwezigheid van Nicole, veel minuten moest maken en misschien wel haar beste wedstrijd voor DS1 speelde zette de aanval op en ronde ook nog eens zelf af met een perfecte 3 punter. 25-28 ruststand. Echt tevreden konden we niet zijn. We werkten wel hard maar in de afronding lieten we teveel liggen en uit de tegenstoot scoorde Black Eagles dan te gemakkelijk. We waren dan ook niet scherp genoeg in de omschakeling. Omdat we zelf zo moeizaam aan onze scores kwamen moest het i.i.g. in de defense stukken beter. Nummer 11 en 14 waren vooral de scorende factoren. We deden wat omzettingen in de defense. Het ging niet direct 100% beter en even liep Black Eagles een paar puntjes uit maar langzaam kropen we dichterbij. Meike en Linda stopten 11 en 14 af en aanvallend namen Desley, Yara en Marlijn het op. Eind 3e kwart stonden we nog 2 punten achter 34-36 maar meteen in het 4e kwart bracht Desley ons met een score en 2 vrije worpen voor het eerst in lange tijd op voorsprong. Meteen daarna scoorden Yara 2 en Marlijn 3 punten en was het verschil 7. 43-36. Toch kwam Black Eagles weer terug. Even niet scherp in de 1-1 en een misverstand in onze defense leverde 4 punten op voor Black Eagles. 43-40. Ondertussen was Meike helemaal leeg gespeeld en nam Ilse haar taak over. Dat deed ze voortreffelijk. Veel rebounds en helpsituaties leverde ons balbezit op. Toch kwam Black Eagles nog een keer op 2 punten 44-42. Black Eagles moest wel steeds vaker aan de noodrem trekken en gelukkig hadden de scheidsrechters dat goed in de gaten. Linda die aanvallend niet gelukkig was maakte 45-42 vanaf de vrije worplijn en hetzelfde gold voor Marlijn. Ook 1 op 2 raak. 46-42. Linda weer 48-42. Maar weer kwam Black Eagles terug op 2 punten. 48-46. Je moet het ze nageven, Black Eagles gaf niet op. De tijd was echter in ons voordeel. Met nog 18 seconden te gaan namen we een time out. Black Eagles moest een fout maken om nog een keer in balbezit te komen en wij spraken af dat de bal naar Desley of naar Linda zou gaan. Het werd Linda en de fout werd ook meteen gemaakt. 2 hele belangrijke vrije worpen. Het is dan toch knap dat als je scorend niet in de wedstrijd zit zoals Linda dan die 2 vrije worpen binnen gooit. 50-46. Black Eagles kreeg nog 1 aanval, ze deden dat gehaast en Marlijn steelt de bal en kreeg een open lay up die ze met wat horten en stoten erin legde. 52-46. Wel mooi dat net Marlijn de laatste score maakt. Dit was voor maanden haar laatste wedstrijd. Komende week wordt ze geopereerd. Het zou mooi zijn als ze aan het eind van het seizoen nog een potje mee kan pikken. We gaan haar missen. Gelukkig is 2 weken geleden Myrthe aangesloten. Zij is volop mee aan het doen na een aantal jaren geen competitie te hebben gespeeld. Is een welkome aanvulling en hopelijk kan ze snel aanhaken en wedstrijden mee doen. Komend weekend vrij. Scores: Desley 13, Yara 13, Marlijn 13, Linda 7, Meike 4, Ilse 2.
Ruud schreef op 22 september 2019 om 14:35:
22-09-19: JRc Boxtel DS1– Yellow Sox DS1: 49-67. Niewe seizoen eindelijk ook voor ons begonnen. Tegenstander JRC had er al een winstpartij opzitten voor ons was dit de 1e. Het team heeft enkele wijziging ondergaan t.o.v. een succesvol vorig seizoen. Floor en Stefanie hebben voor DS2 gekozen en Meike en Ilse hebben zijn weer aangesloten bij DS1. Tevens trainen en 5 meisjes van 16 jaar met ons mee waarvan Julia ook bij de wedstrijden erbij is. Hele nieuwe ervaring voor haar maar ze is fanatiek en wil graag. Ze wordt met de maand beter. We hebben maar een kleine selectie waarvan Marlijn na de volgende wedstrijd ook nog voor maanden zal moeten afhaken vanwege een operatie. JRC heeft ook een goed seizoen doorgemaakt en heeft nagenoeg dezelfde selectie. In Boxtel winnen is voor ons sowieso lastig. Ook vorig seizoen moesten we de punten in Boxtel laten. Nu ging het toch anders. Het grootste gedeelte van de wedstrijd hadden we de controle en we hebben ook nooit op achterstand gestaan. We starten goed en via Marlijn, Linda en weer marlijn is het 5-0 voor ons. Verdedigend staan we goed en we lopen verder van ze weg via scores van Yara, Nicole en Marlijn. 11-4. We wisselen lekker door en iedereen die speelt werkt er hard voor. Toch krijgen we aan het eind van 1e kwart een terugval en van 17-9 komt -JRC terug tot 17-14. We moesten flink door wisselen want de scheidsrechters lieten niet veel toe en daar hadden wij meerr last van dan JRC. Foutenlast in 1e kwart was 8-2. JRC is ook een team dat heel scherp verdedigt en na elke score van hun spelen ze full court press. Erg veel last hadden we daar niet. We wisten dit nog van vorig jaar en ook toen losten we dit prima (lees Nicole) op. Als we door de press waren leverde dat vaak een makkelijke score op. Yara stond te snel op 2 fouten en uit voorzorg hebben we haar in het 2e kwart lang aan de kant gehouden. We hebben haar nog hard nodig in de 2e helft. Verdedigend bleven we het goed doen. JRC had moeite om tot kansen te komen. bij ons liep het steeds beter. Ook al speelden we nog niet zo georganiseerd als we graag zouden willen, toch scoorden we via snelle aanvallen door in deze periode vooral Nicole en Linda. Beide waren door JRC maar moeilijk af te stoppen. Meike stond prima te rebounden en als ze weer een stukje verder is gaan de scores ook zeker vallen. Met 34-21 gaan we bijna de rust in maar 2 noodschoten leveren JRC toch nog 3 punten op zodoende is het 34-24 bij rust. Belangrijk om weer scherp te starten in 3e kwart en JRC niet het geloof te geven dat weer in de wedstrijd kunnen komen. Heel even komt JRC nog binnen de 10 puntengrens maar na een time out gaat het bij ons weer lopen. Eind 3e kwart staan we op 45-30. Mooie marge en als we scherp blijven moeten we de punten mee naar Bakel kunnen nemen. Vervelend voorval nog dat Marlijn ongelukkig haar pink uit de kom kreeg maar een behulpzame toeschouwer hielp haar en wonder boven wonder kon ze de wedstrijd weer hervatten. Yara begon ook weer een duit in het zakje te doen en gooide weer een drietje binnen. We blijven geconcentreerd spelen maar soms draven we te ver door. Mooi dat benjamin Julia in haar 1e wedstrijd voor DS1 ook nog kon scoren. Met een laatste score van Desley winnen we uiteindelijk met 67-49. Lekker om zo te beginnen. Vlgd week thuis tegen Black Eagles. Scores: Yara 16, Marlijn 14, Linda 11, Nicole 10, Meike 5, Julie 5, Desley 5, Julia 1.
Ruud schreef op 4 september 2019 om 07:09:
a.s. zaterdag 7 sept speelt dames 1 haar 1e oefenwedstrijd van het nieuwe seizoen tegen pendragon DS1 uit Tilburg. DS1 is t.o.v. vorig jaar veranderd in samenstelling. Floor en Stefanie hebben een stapje terug gedaan en zijn in DS2 gaan spelen. Meike heeft na 1 jaar afwezigheid besloten om weer competitie te gaan spelen. Jolijn en Ilse komen terug van zwangerschapsverlof maar zal zeker nog enige tijd duren voor die weer kunnen gaan spelen. Marlijn moet een operatie aan haar voet ondergaan en zal dit seizoen helaas waarschijnlijk niet meer kunnen spelen. de selectie is dus voorlopig erg smal en hopelijk krijgen we niet of heel weinig te maken met blessures. een grote groep van meisjes U18 traint met ons mee en wellicht zouden er enkele al aan kunnen haken in de loop van het seizoen. Ze zijn leergierig en leren snel bij. We zijn erg benieuwd hoe het seizoen zal verlopen en een voorspelling is lastig te doen. Routine is gestopt en de jongeren zullen op moeten staan. dit zal met vallen en opstaan gebeuren maar komt uiteindelijk weer goed.
Springfield Basketball schreef op 13 augustus 2019 om 19:23:
Springfield Jeugdtoernooi Basketbalvereniging Springfield organiseert na de zomervakantie een jeugdtoernooi voor jongens en meiden onder 8-10-12-14-16 en 18 jaar. Samen met jullie, willen we met dit toernooi, het komende basketbalseizoen leuk, gezellig en sportief openen. Top wanneer jullie dit weekend dan ook met een of meerder teams van de partij kunnen zijn! Het toernooi zal plaatsvinden op 7 en 8 september in Sporthal De Run te Berlicum 7 september X8 en X10 in de ochtend V16 en M16 in de middag 8 september X12 en X14 in de ochtend V18 en M18 in de middag Het toernooi start beide dagen om 9.00 uur (afhankelijk van aantal inschrijvingen) Na inschrijving volgen verdere details Inschrijfgeld 30 euro per team De inschrijvingen sluiten op zondag 25 augustus Inschrijven kan door te mailen naar toernooi@bvspringfield.nl Fijne vakantie en hopelijk zien we jullie in september!
Bestuur schreef op 8 augustus 2019 om 12:31:
De nieuwe trainingstijden zijn bekend. Zie tabblad "Nieuws" Trainingen starten 19 augustus weer. Dames en Heren 1 starten 1 week eerder. Teamindeling volgt snel.
Ruud schreef op 14 april 2019 om 12:25:
Achilles DS1 - Yellow Sox DS1. 14-04-19. / 38-61. De laatste wedstrijd van het seizoen alweer. Als je naar de 1e helft van de competitie kijkt dan is het onvoorstelbaar dat wij nu geëindigd zijn op de 2e plek. Stroeve 1e helft van de competitie en dan nu 9x winst op een rij en 2x van de kampioen gewonnen. De wedstrijd tegen Achilles stond vooral in het teken van het afscheid van Stefanie. Na ruim 20 jaar in DS1 heeft ze nu besloten om een stapje lager bij DS2 te gaan spelen. Niet omdat ze het niveau niet meer aan kan want daar zit nog geen sleet op. Afgelopen donderdagavond na de training laat ze het team weten dat zondag haar laatste wedstrijd wordt. Dan gaat het balletje snel rollen bij de dames. In no time wordt er dan van alles voor haar afscheid geregeld want dat mag niet zomaar voorbij gaan. Waar het normaal vrij leeg is in de hal in Nuenen zat het nu vol met Yellow Sox aanhang om Steef aan te moedigen in haar laatste wedstrijd. Elke score van haar werd met gejuich begroet. 1 minuut voor tijd kwam dan haar publiekswissel. De hele aanhang kwam van de tribune de zaal in. Een rollator met “frutseltjes” werd op het veld gereden en door een ere haag van spelers verliet ze vol tranen het veld. Ze heeft het dubbel en dwars verdient. Veel betekent voor DS1 en we zullen haar missen. De wedstrijd zelf. Voor het eerst met 10 speelsters wat ook weer wennen is. Zijn we niet gewend. Achilles staat onderaan en we hadden al 2x gemakkelijk gewonnen. Maar dit zijn van die wedstrijden waar al een beetje feeststemming in zat. Alles was in het geheim geregeld voor Steef. Verdedigend kwamen we niet in de problemen maar aanvallend waren we niet scherp. we begonnen nog wel goed en via Yara, Linda en Floor was het na 5 minuten 4-15 maar daarna viel het stil. We misten veel open kansen en in het begin van het 2e kwart was de voorsprong geslonken naar 15-17. Achilles voelde dat er kansen lagen en speelde zeer gedreven maar elke keer als ze dichterbij kwamen was er bij ons toch wel weer iemand die dan de bal erin gooide. Dat is ook het verschil met begin van het seizoen. Nu geloven we in onszelf en spelen we meer volwassen dan toen. Zo ook nu. Yara of Linda knallen dan weer een driepunter binnen en Meike(voor de 2e keer dit seizoen dat ze mee deed.) en Marlijn gooien hun vrije worpen binnen. Toch is het maar een klein verschil bij rust. 21-26. In de 2e helft kiezen we even voor een andere defense die we na een paar minuten weer aanpassen. Een paar minuten gaan de scores nog op en neer maar dan gooit Yara weer een driepunter binnen en zijn we los. Linda, Yara, Stefanie en Julie scoren snel achter elkaar en ineens is het verschil 16. 30-46. Dit geven we niet maar af. Julie krijgt het op haar heupen en zig zagt door de verdediging van Achilles heen. Achilles heeft steeds meer moeite om het bij te benen en wij rennen maar door. Daarin laten we eigenlijk nog teveel kansen liggen vooral op de vrije worplijn halen we een heel laag %. Maar goed!! we houden de voorsprong van 20 punten en afscheid nemen met winst is wel zo leuk. Bij 36-56 gooit Stefanie haar laatste punten binnen voor DS1 en krijgt ze haar wel verdiende afscheid. Marlijn bepaalt in de allerlaatste seconde de stand op 38-61. Scores: Linda 18, Yara 12, Stefanie 8, Floor 7, Julie 7, Marlijn 5, Desley 2, Meike 2, Nicole en Wendy niet gescored.
Rose schreef op 7 april 2019 om 18:20:
Het einde van een beautifull seizoen voor Dames 2 komt in zicht…. It was a hot summer night and the beach was burning…… Natuurlijk denken jullie direct aan de songtekst van de niet heel knappe Meatloaf, maar in deze gaat het over vrijdagavond 5 april, 21.00 uur in een mega-moderne sporthal in Tilburg. Als prachtige afsluiting van een werk- en studieweek mochten we met ons team een wedstrijdje gaan ballen. Niet dat we van het type team zijn die zegt: “Oh, dan heb ik nog het hele weekend vrij” wat we love the game! Tijdstip is daaraan van ondergeschikt belang, al moet ik eerlijk toegeven dat wij best goed pieken op zaterdagmiddagen en zondag rond de middag. Het verschil in aankomsttijd tussen de meiden op de kast en twee blikjes blije wijven was minimaal, alleen Chantal moest zich verontschuldigen en kwam wat later aan. We startten met de warming-up door het glazen poortje (LINKS houden was een moeilijke opdracht voor Djaydee) en kwamen al zwervend tussen lockers, kleedruimtes voor mannen, toiletten weer terug op de startpositie. Alles zat vol. Dus de trap op voor extra warming-up en omkleden geblazen. Sommige speelsters vinden het vreemd dat je een witte fietsbroek draagt, anderen juist hebben beduidend minder stof in gedachte, hoe dan ook, we hebben weer aan kennisdeling gedaan, mét het nodige lachen, gieren, brullen en zelfs letterlijk lachend op de grond van verbazing en ongeloof 😊 Toen we de hal zelf binnenkwamen was het zowat 40 graden met een luchtvochtigheid van 98%, vergezeld door een lucht die herinnerde aan de veldslagen uit de Bavaria-reclames (je hebt ze vast wel eens voorbij zien komen, anders melden bij Harm ,die kan ze zeker en vast achterhalen). Lekker dan! Pfff, warmlopen, hoezo? Geen enkel trainingsjasje meer gezien sindsdien en de flessen waren al bijna leeg bij de start van de wedstrijd. Ons doel was om sterk te starten, de tegenstander Pendragon staat op de 1-na-laatste plek en de vorige wedstrijd tegen hen ging echt supersloom. Zo gezegd, zo gedaan, vooral Djaydee was hot!, de ene na de andere lay-up ging erin. Ze had nummer 13 gekozen vandaag, omdat die broek beter blijft zitten, maar….. nummer 13 is ook een spelersnummer wat veel punten achter de naam krijgt. Ik verwacht volgend seizoen een run op 13 en 8. Zie de stats in de app…. Gelukkig kregen Nanne, Chantal en zeker ook Wendy de bal uit prima combinatiespel in en buiten de bucket en ook Anne, met het vertrouwde nummer 8 kwam erin en mikte raak na mooie passeerbewegingen. We maakten enkele foutekes die voor vrije worpen zorgden, maar die gingen mis. Net voor einde 1e kwart scoorde Pendragon voor het eerst zodat het 2-20 werd. Een goed 1e kwart dus voor ons. Het 2e kwart was een kopie, ook Nonja en Rose mochten scoren en Pendragon juichte 3x, ruststand 8-47. Super van ons! Wendy liet zich ontglippen dat er wel eens een wijntje of 2 in zou kunnen zitten, door de weddenschap met Stefanie: 100 punten scoren. Dát had je nou niet moeten zeggen…. There was fog crawling over the sand dat is de 2e zin uit de songtekst…. En zo gebeurde het dat we in het 3e kwart de tegenstander wat meer en vooral onnodige ruimte gaven, eind 3e kwart was het 12-68 en dus net niet genoeg gescoord. Judith pakte overigens een prima aanvalsrebound en stond midden in de bucket onder de ring terwijl iedereen haar aanmoedigde om vooral te scoren, waarop ze de magische tekst riep: “Ja mar dè gi toch hillemoal nie” en zo geschiedde. Het 4e kwart ging ook weer prima en we kwamen uit op 25-84. Heerlijk veel transpiratievocht verloren, veel lol gehad, een leuke tegenstander die positief blijft en openstaat om te leren (dankje Anne voor de tips aan de guard). De rest van het team was al aan het douchen, snakkend naar de cooling-down. Inmiddels ben ook ik afgekoeld van de vrijdagavond en in staat om te schrijven…. Excuses voor de vertraging. En als in het sprookje Hans en Grietje vonden we de weg naar het juiste kleedlokaal, alle gele Jumbo-flessen, net als kiezeltjes wijzend naar de juiste deur, dank Nanne! Om het niet al te gemakkelijk te maken voor de lezers werd 9+13 ook het aantal punten wat deze 2 dames in totaal scoorden. De overige stats: Chantal 13, Wendy 10, Nonja 9, Nanne 4, Judith en Rose ieder 2. Volgende week, met pijn in ons hart, spelen we alweer de laatste wedstrijd van dit prachtige seizoen. Net als de coach van Dames 1 zeg ik hierbij: het had wat ons betreft nog langer mogen duren…. Zoveel lol samen, heerlijk!
Ruud schreef op 6 april 2019 om 06:27:
Tantalus DS1 - Yellow Sox DS1. 05-04-19. Uitslag: 39-78. Op de onchristelijke tijd, vrijdagavond 21.30 uur naar de “studenten” van Tantalus. De laatste wedstrijd die wij verloren was op 25 januari uitgerekend tegen Tantalus. Dat we die verloren was totaal onnodig maar paste wel in het beeld van wedstrijden zoals we die toen speelden. Toen konden we een voorsprong niet vasthouden en speelden we erg verkrampt. Hoe totaal anders is de situatie nu. We geloven in onszelf, spelen met flair en hebben vertrouwen. Voor onze eigen wedstrijd speelden de (jonge) dames van onze buren BC Lieshout en dat bleek hun kampioenswedstrijd te zijn. Zij speelden tegen Dames 2 van Tantalus en lieten er geen gras over groeien. Ze lieten zien wie de sterkste is van hun competitie en renden Tantalus finaal van het veld en gingen ver over de 100 puntengrens. Proficiat en succes komend seizoen met een stapje hoger. Fijn dat er weer een leuk damesteam buiten Yellow Sox is in onze regio. Dan onze eigen wedstrijd. Lieshout had het goede voorbeeld gegeven. We starten weer erg sterk en via Yara en Floor stond het al snel 0-6. Er zijn een paar speelsters bij Tantalus die extra aandacht verdienen omdat dat gewoon goeie speelsters zijn. Nicole en later Marlijn namen de taak op zich om ex-deurne speelster Melanie de Pater te verdedigen en Linda begon op nr 8. Beide werden totaal uit de wedstrijd gehouden. Om en om bleven Yara en Floor een tijdje de scores verzorgen maar toen begonnen Stefanie en Nicole en Linda er zich ook mee te bemoeien en was er geen houden meer aan. we verdedigden scherp en Tantalus had het zwaar. Wij daarentegen liepen gemakkelijk uit naar 12-20. We wisselden snel door zodat we de hoge intensiteit vast konden houden. Was ook geen probleem want iedereen speelde een prima wedstrijd. Van 12-20 ging het in rap tempo door scores van Desley, Linda, Floor, Marlijn en een weer heerlijk op de ouderwetse tour bezig zijn Stefanie. 14-34. Rust. Tantalus staat er wel om bekend dat ze terug kunnen knokken na een flinke achterstand dus toch nog scherp blijven en niet denken dat de pot al binnen is. Met een driepunter van Yara laten we meteen zien dat er voor Tantalus niets te halen valt. Stefanie met een prima actie wordt foutief gestopt en gooit 2 vrije worpen binnen met meteen daarna weer een score van haar. De ongrijpbare Nicole strooit met assists ma-ar benut ook haar eigen kansen en maakt 15-50. Dit gaan wij nooit meer weggeven en de 8e overwinning op rij gaat er komen. we blijven flink door wisselen maar het niveau blijft gewoon hoog. Eind 3e kwart lag de wedstrijd 10 minuten stil door een vervelende blessure van nr 8. Ik geloof vinger uit de kom en daarna kwamen we even moeilijk weer op gang. Hier en daar laten we wat steekjes vallen in de defense en zodoende kan Tantalus nog wat puntjes bij elkaar sprokkelen. We pikten het echter weer op en de scores begonnen weer te vallen. Julie die een door ziekte de afgelopen tijd het e.e.a. gemist had kwam ook weer lekker in de wedstrijd en scoorde met een mooie actie. Stefanie en Nicole lieten de laatste scores aantekenen en de 80 werd net niet gehaald. 39-78. Nog 1 wedstrijd vlgd week uit naar Achilles en dan zit het seizoen er alweer op. Met de flow waar wij nu inzitten had het nog wel een paar wedstrijdjes langer mogen duren. Zo, en nu op mannenweekend naar Leuven!!!! Ben benieuwd. Scores: Yara 19, Stefanie 14, Linda 13, Floor 12, Nicole 7, Marlijn 6, Desley 5, Julie 2.
Rose schreef op 31 maart 2019 om 21:01:
After-party! Je zal het maar hebben, een feestje samen met al je vriendinnen die je al 30 jaar kent, waarbij zowat het hele team is uitgenodigd, precies op de dag dat de klok vooruit gezet wordt en Tenderfeet stoïcijns op zondagochtend om 11.45 uur de sporthal heeft afgehuurd voor een wedstrijd waar wij geacht worden de volgende competitiewedstrijd te spelen. Zo, de eerste zin is eruit, wie heeft hem 2x of meer moeten lezen om te begrijpen? Maar het is gelukt! Ook vandaag bleek weer eens hoe groot de teamgeest van Dames 2 is, we zijn er voor elkaar. Ook als je de avond ervoor op je eigen feestje eigenlijk ietsje meer hebt gedronken dan je ’s morgens had gewild, je ’s nachts om 03.00 uur (zomer- of wintertijd, dat weet ik even niet) best druk bleek te zijn geweest met de pot en het overgebleven eten, maar je nu alleen maar afvraagt: hoe kom ik deze dag door? Maar goed, die teamgeest gaat zo ver dat je persoonlijk thuis wordt opgehaald, hoe mooi is dat! Zeker 80% van het team snapte niet hoe de naam Tenderfeet ooit is verzonnen, de 3 m2 dansvloer van Wendy en de rest was de hele avond bezet, dus die feet…... waren alles behalve tender. Gelukkig kunnen we als echte dames heel goed de reistijd inschatten, beter dan de kantinedienst. Sta je daar, met al je moed bij elkaar geveegd, amper geslapen, snakkend naar een kopje koffie. Maar zonder koffie spelen was geen optie. Geen nood, om de hoek een leuk koffietentje gevonden, heeeeeeerlijk en ontzettend nodig voor een aantal van ons. Net op tijd terug, omgekleed en wel, met wat moeite de app gevuld (Chantal was aan het paardrijden en deed dus niet mee), toch iets van een warming-up, al stelde die niet zoveel voor. En ja, ineens was het al tijd en moesten we wel even de focus vinden tussen al het gegiechel door. Vanuit Malaga was een live verbinding, Nanne en Floor spraken ons moed in. Nonja zat met zoonlief op de judomat, Judith en Marlijn waren onze welkome aanvulling. We hadden zelfs met wat moeite 1 publiek gespot, niet omdat we niet scherp zagen, maar ze leek een kameleon, tussen al het grijs en blauw van de tribune. Kort voor het begin kwam onze supporter gelukkig ook nog binnen. Deze keer hoeven we denk ik niet bang te zijn dat er gescout wordt. Affijn, we mogen beginnen en al direct werd duidelijk dat we een leuke maar niet erg sterke tegenstander hadden vandaag. De motor van Marlijn was in ieder geval goed opgewarmd, haar snelheid leek vandaag extra hoog zeg. Die voetjes hebben er maar weinig kunnen bijhouden op het veld maar ook vanaf de bank. Marlijn, Wendy en weer Marlijn zorgden voor 0-6 toen de eerste vrije worp van hen erin ging. Via Sanne en Wendy werd het 5-11 en ook Anne en Djaydee gingen zich met de scores bemoeien 7-17 eind 1e kwart. Judith S. had inmiddels haar banaan op en mocht in het 2e kwart starten wat ze meteen deed door te scoren! Dat was misschien nog wel het meest onverwachte van vandaag. Djaydee en Marlijn waren niet te stoppen, zo snel, veel fast breaks, Wendy en Sanne stonden sterk vlakbij de ring en Judith L. strooide ofwel met prachtige passjes, of ze gooide gewoon 3- en 2-punters raak. Anne was ook wakker geworden en vond de basket. Pas ruim in het 2e kwart ging Wendy dan eindelijk op de knieën voor een welverdiende wissel. 9-43 was de ruststand. De dames van Tenderfeet hadden overigens vrij vaak pech dat de bal net niet door het netje ging. Ook vandaag weer prima scheidsrechters, je mocht niet zoveel met de handjes, maar dat had meer te maken met... : De reactiesnelheid. Dat blijkt een grootheid in de fysische chemie (meer bepaald in de chemische kinetiek) te zijn die weergeeft hoe snel een reactie doorgaat, met name hoe snel de reagentia worden omgezet tot producten en hoe snel het chemisch evenwicht wordt bereikt. Nou die reagentia zat vooral in het 2e kwart wel snor. Alleen een elleboog van Anne op de slaap van Rose was even een minder reagentia. Na pittige onderhandelingen kregen we 8,5 minuut pauze waarin we de 3 meegenomen flessen gevuld konden worden en Wendy als reporter alle social media even kon bijwerken. 3e en 4e kwart bleek de wederopstanding van Rose te zijn, schoot ineens van allerlei posities raak… niet normaal. En niet te vergeten 1x fast break en een ouderwets lay-upje. Ze mocht er niet meer uit van het team. Verdedigend deden we het goed, aanvallend werd het wat slordig. Enkele enthousiastelingen wilden nog voor de 100 gaan, maar er was geen meerderheid van stemmen haha. Wel heeft iedereen gescoord vandaag. Hier de scores: Anne 24, Marlijn 22, Rose 14, Wendy 9, Sanne en Judith 7, Judith en Djaydee 4 Chantal heeft geen echte prijs gewonnen maar wel een promotie gemaakt, details horen we nog want wij snappen er helemaal niets van, Nanne vliegt weer terug naar huis dezer dagen, geen idee of Nonja nog een aanhanger heeft moeten huren voor de judomedailles? Op naar vrijdagavond, dan wacht onze volgende uitdaging.